İran’ın Tahran şehrinde doğdu. Tasarımcı ve hat sanatçısı olan Naghavi, çalışmalarında Farsça ve Arapça alfabelerinin harflerini, kelimelerini ve kavramlarını merkeze alır.

Sanatçı, ele aldığı kelime ve kavramların genel kabul gören anlamlarının yanı sıra, kendi anılarından ve kişisel deneyimlerinden beslenen yeni anlam katmanları oluşturur. Böylece çalışmalarındaki kelimeler, ortak bir dilin parçası olmanın ötesine geçerek sanatçının kişisel hafızasıyla yeniden şekillenir; hem kolektif hem de bireysel anlamlar taşıyan görsel ifadelere dönüşür.

Naghavi’nin üretim pratiğinin merkezinde harf, kelime, anlam ve boşluk arasındaki ilişki yer alır. Farsça ve Arapça yazının görsel yapısından beslenen sanatçı, dili yalnızca anlam taşıyan bir araç olarak değil, aynı zamanda biçimsel bir unsur olarak ele alır.

Geleneksel Farsça ve Arapça yazıda birbirine bağlanan harfleri ayırarak alışılmış dilsel bütünlüklerinden uzaklaştırır ve onları bağımsız biçimler olarak yeniden kurgular. Bu yaklaşımla oluşturduğu kompozisyonlarda kelime, okunabilir olmanın ötesine geçerek çizgiye, ritme ve görsel bir yapıya dönüşür.

Sanatçının gençlik yıllarında Kur’an, felsefe ve şiirle kurduğu bağ, üretiminin düşünsel zeminini şekillendirir. İran kültüründen ve İstanbul’un çok katmanlı yapısından izler taşıyan çalışmalarında farklı coğrafyalar, diller ve kültürel hafızalar bir araya gelir.

Naghavi’nin çalışmalarında boşluk, harf ve kelime kadar belirleyici bir unsurdur. Harflerin birbirleriyle ve çevrelerindeki boşlukla kurduğu ilişki, eserlerinde anlam ile biçim, görünen ile görünmeyen arasında gelişen özgün bir görsel dile dönüşür.

Born in Tehran, Iran, Naghavi is a designer and calligraphy artist whose work centers on the letters, words, and concepts of the Persian and Arabic alphabets.

Alongside the commonly accepted meanings of the words and concepts she explores, the artist introduces new layers of meaning inspired by her own memories and personal experiences. In this way, the words in her works move beyond their shared linguistic meanings and are reshaped through the artist’s personal memory, becoming visual expressions that carry both collective and individual significance.

At the core of Naghavi’s artistic practice lies the relationship between letters, words, meaning, and space. Drawing on the visual structure of Persian and Arabic script, she approaches language not only as a means of conveying meaning, but also as a formal and visual element.

By separating letters that are traditionally connected in Persian and Arabic script, Naghavi removes them from their conventional linguistic structures and reconstructs them as independent forms. Through this approach, words move beyond legibility and transform into line, rhythm, and visual composition.

The artist’s engagement with the Qur’an, philosophy, and poetry during her youth forms an important part of the conceptual foundation of her practice. Drawing traces from Iranian culture and the multilayered character of Istanbul, her works bring together different geographies, languages, and cultural memories.

In Naghavi’s work, space is as significant as the letters and words themselves. The relationship between the letters, and between the letters and the surrounding space, develops into a distinctive visual language that explores the boundaries between meaning and form, the visible and the unseen.